Nintendo DS

Door Tim Kraayvanger op 28 December 2004, Feature

Het omhulsel

Wat me opviel aan de Nintendo DS is dat hij vrij groot lijkt ten opzichte van de GBA SP. Natuurlijk had ik al verwacht dat hij groter zou zijn, maar toch valt de grootte pas echt op als je hem ziet. De twee rugknoppen (L en R) voelen stabiel aan en zijn makkelijk te bereiken. De A, B, X en Y knop zijn wat kleintjes, maar wel goed te bereiken. De vier knoppen zien er wel erg stijlvol uit, doordat ze niet te groot zijn. Je gebruikt ze echter vrij weinig, doordat je nu touch screen hebt. De D-pad voelt ook goed aan, maar is niet analoog.

De kleur van de Nintendo DS lijkt op die van de zilveren GBA SP, alleen oogt de Nintendo DS wat matter qua kleur. Het is niet zo sprankelend.

Het indrukken van Nintendo DS spellen gaat heel makkelijk. Je drukt het spel erin en je hoort dan een klikje. Om ze eruit te halen, moet je het spel eerst weer indrukken en hij klikt er dan automatisch weer uit, net als een soort veertje. Ook het eruit halen van de stylus gaat makkelijk. Je schijft deze er echter uit en je hoeft hem dus niet eerst in te drukken. De stylus zit er vast in en kan er niet zo uitvallen.

Als je eenmaal aan het spelen bent, merk je al gauw dat je kramp krijgt in je handen. De Nintendo DS weegt behoorlijk wat en dat merk je gauw. Doordat de Nintendo DS zwaarder is dan de Gameboy Advance (SP), merk je dat je handen zeker moeten wennen. Voor mij duurde het zeker een paar dagen. Nu zijn mijn handen meer gewend aan het gewicht en krijg ik minder gauw kramp. Ook krijg ik soms kramp van de kleine knoppen (A, B, X en Y). Deze zijn veel kleiner dan de A en B knop van de Gameboy Advance (SP) en dus is dat ook even wennen.

Beeld

Het beeld ziet er goed uit als je het vergelijkt met de Gameboy Advance SP. Daar had je namelijk licht aan de voorkant en deze heeft het licht erachter zitten, waardoor de pixels sprankender over komen. Tevens zijn beide schermen makkelijk te bekijken. Je kunt makkelijk switchen tussen de bovenkant en onderkant.

Helaas had ik ook enkele dode pixels. Eentje aan de bovenkant, maar deze valt nauwelijks op, en eentje aan de onderkant. De dode pixel aan de onderkant is echter felblauw en valt op als je in een donkere omgeving bent. Ik was voor de tijd ongerust over dode pixels, maar nu ik er twee heb, valt het eigenlijk reuze mee. Het is maar een klein stipje en je merkt er weinig van als je gewoon aan het spelen bent.

Je kunt er ook voor kiezen om het licht uit te zetten, maar dan ziet het er belabberd uit. De kwaliteit van het beeld is dan nog erger dan bij de Gameboy Advance en dus zal waarschijnlijk iedereen altijd wel het licht aan hebben staan tijdens het gamen.

Menu

Als je de Nintendo DS aanzet, krijg je eerst boven in beeld het logo van de Nintendo DS in beeld. Op het onderste scherm krijg je dan een waarschuwing te lezen en er staat 'Touch screen to continue.' Dit is enorm irritant, want je moet dus iedere keer de touch screen aanraken om verder te gaan.

Eerst snapte ik niets van het Japanse menu, maar toen ik eenmaal verder was gekomen, kon ik gelukkig het Engelse menu aanzetten. Je kunt praktisch alles wijzigen en alles gaat ook heel makkelijk. De datum, de tijd, je naam en zo gaat het maar door. Het menu ziet er ook erg stylish uit.

Bij het menu kun je ten eerste kiezen voor een GBA-spel, een NDS-spel of Pictochat. Pictochat is erg leuk om even te tekenen of om met zijn tweeen of met meerderen te chatten. Jammer dat je niet uit het Pictochat programma kunt gaan. Als je er eenmaal in bent, dan moet je hem eerst uitzetten, voordat je een andere keuze kunt maken. Dit geldt ook voor andere menu-keuzes. Wijzig je wat bij de instellingen, dan is het de bedoeling dat je ook eerst weer de DS uitzet.