Guru Guru Nagetto

Door Wessel de Weijer op 20 Juni 2005, Impressie

De game van ontwikkelaar Beeworks zal de tweede DS-game worden van publisher Success. Eerder brachten zij al Zoo Keeper op de markt maar in onze review kon je al lezen dat dit spel niet zoveel succes verdient als de publisher wellicht had gehoopt. De hoofdrolspeelster Straw is niet geheel nieuw aangezien ze al te bewonderen viel in het PC-spel ‘Straws’ en in ‘Simple 2960 Series: The Itsudemo Puzzle’ voor de Gameboy Advance, deze game is zeer zeker geen opvolger van een klassieker of (nog erger) een goedkope spin-off.

Bij een eerste aanblik van de screens heeft iedereen al wel een oordeel klaar: “Weer zo’n rare Japanse game!”, “Het ziet er wel vernieuwend en vrolijk uit!” of “Eerst maar eens kijken wat de gameplay nu precies inhoudt!” Alle drie de reacties zijn dit keer op z’n plaats. Een spel dat zélfs door Japanners overwegend vreemd genoemd wordt, wordt hier zeker bestempeld met de woorden raar, vaag of vreemd. Ook ziet het er erg inventief en grappig uit. Het touch-screen wordt gebruikt om opties mee aan te klikken en om acties en combo’s in beweging te zetten. Bovendien hebben de overheersende ‘babykamerkleuren’ een grappig effect. Maar na het zien van massa’s filmpjes en screens kun je eigenlijk nog steeds niets opmaken over de gameplay. Daarom staat hier alles eens op een rijtje. Lees het eens rustig door, haal je wenkbrauwen op, tover een brede grijs op je mond en oordeel dan of dit spel echt niet iets voor jou is.

Straw is een heks in opleiding waar Harry nog een voorbeeld aan zou kunnen nemen. Waar Harry er in faalt om een draak te temmen, daar slaagt Straw er in om haar knuffel heel ver weg te smijten. Dat dat wel degelijk een kunst is, daar zullen we later op terugkomen. Hoe dan ook, in Guru Guru Nage-to begin je dus als heks in opleiding Straw. Zij moet samen met haar huisdiertje genaamd Mono, een level zien te doorkruisen. Aangezien deze schattige ballon alleen oren heeft en geen poten zul je hem moeten gooien. Dit doe je door op het touch-screen figuren te tekenen, rondjes te maken of gewoon simpel weg te krassen. Ieder figuur heeft z’n eigen kenmerken. Zo heb je hoge worpen die niet zo ver rijken maar ook vluchten laag over de grond. De ‘mini totoros’ kan soms ook met zijn oren flapperen zodat hij een tijdje door blijft zweven.

Naast Straw zul je later ook andere characters speelbaar kunnen maken. Zo zal je behalve de subtiele worpen van Straw ook een hele aparte worp kunnen maken. Die van het paarse nijlpaard in een rood kerstmannenachtig pak! Deze allereerste jamba-ster gooit hem achter zijn rug door in zijn hand en smijt de schattige Mono een heel eind weg. Ook zagen wij al op verscheidene screens een groengemutste heks bovenhands en een heks met een rode hoed met een honkbalachtige worp gooien. Of dit de enige characters zijn en wat het meisje met oranje haren met haar kladblokje doet is nog niet bekend.

Ook Mono heeft zijn vriendjes meegenomen. Zo is er een kwade, eentje met vleugels als oren, een hele dunne, grote, die maar blijft zweven, eentje die zichzelf kan opblazen en zo met de wind mee zal varen als een ballon en eentje die een grote gele straal uit zijn mond kan spuwen. Ook zagen we een donker bruine ballon en een eend met een wit lijfje en bruine armen. Wat deze mostertjes met hun glanzende ogen, voor functie hebben is nog niet duidelijk.

Sommige gamers balen wel een beetje als ze zien dat er nog amper spellen verkrijgbaar of gepland zijn die de mogelijkheid tot driedemensionale beelden ten volle gebruiken. Die mensen zullen ook Guru Guru Nage-to niet met open armen ontvangen. Het mag dan welliswaar prachtige 2D beelden en een een grappige sfeer bevatten, de pogingen tot een 3D wereld zijn verre van perfect. Je loopt namelijk niet van links naar rechts maar van de linkeronder- of linkerbovenhoek naar de rechterboven- of rechteronderhoek. Van de ene kant zorgt dit wel voor een ruimtelijker effect maar het doet ook meteen denken aan Crash Bandicoot voor de Playstation. Er is een voorgekauwde route en hier kun je niet vanaf wijken. Erg jammer maar de makers hebben hier waarschijnljk voor gekozen om de duidelijkheid niet tenonder te laten gaan. Daar draait het nu namelijk allemaal om: functionaliteit boven schoonheid en duidelijkheid boven vrijheid. De tekenfilm-stijl met zijn pasteltinten is erg vrolijk, maar of de stijl ook iedereen bekoord, is nog maar de vraag. We zien het in de toekomst!