Ridge Racer DS

Door Chris van der Lee op 27 Juni 2005, Recensie

Het is haast niet te geloven, maar de redacteuren van DS-Gamer zijn ook mensen: we eten, we drinken en, last but not least: we kijken tv. Als de tv weer aanstaat, worden we natuurlijk ook altijd overspoeld met tv-spotjes en programma’s over de ozonlaag net als ieder ander persoon. “Als we zo doorgaan, zullen we over 100 jaar niet meer kunnen leven” en “we moeten de ozonlaag gaan besparen” zijn de meest voorkomende zinnen die gebruikt worden in zo’n praatje. Naast al die o zo clichéërige zinnen, komen die woordvoerders ook altijd tot dezelfde conclusie: auto’s zijn het grote probleem.

Maar hoe groot het probleem ook is voor de toekomst, auto’s zijn erg belangrijk geworden voor de mensheid, want zonder de auto komen we niet binnen tien minuten bij onze oma terecht en zal op vakantie gaan ook al een hele opgave worden. Bij DS-Gamer is er nog iets veel belangrijikers: , maar wat nog belangrijker is voor de bij DS-Gamer redactienerds: geen auto’s betekent geen racegames met auto’s!

Toen het racen richels kreeg

Stel je eens voor, een leven zonder Burnout, zonder Colin Mcrae Rally, zonder Gran Turismo en zonder Ridge Racer, hier bij DS-Gamer kunnen we nu al niet meer rustig slapen.

Vooral de gedachte om zonder de laatstgenoemde game te leven, zal erg traumatiserend zijn voor sommige redacteuren. Ridge Racer begon als een arcaderacer die, integendeel tot de Ridge Racers tegenwoordig, ook echt in de arcade verscheen. Inmiddels verschijnen de nieuwe versies niet meer in de arcadehal, maar op alle consoles die jij je maar kan bedenken. Ridge Racer is inmiddels al langsgekomen op de PS2, Xbox en GameCube onder de naam R: Racing, een game die slechte cijfers van alle soorten en maten te verduren kreeg. Nu moet er weer respect verdiend worden en daarvoor is het geluk gezocht op de Nintendo DS.

Goed bedacht en slecht gejat?!

Maar helaas voor de DS bezitters zal de game niet al te veel wereldschokkende dingen teweeg brengen. RR DS kwam al eerder uit onder de naam Ridge Racer 64 en veranderingen zijn ook haast niet aangebracht, sinds het jaar dat de Nintendo 64 klassieker uitkwam. Alsof dat nog niet erg genoeg is, is er ook een zeer fraaie PSP versie in de schappen van de United States of America terecht gekomen en die is op alle gebieden beter dan de wat magere DS versie.

Maar natuurlijk is de klassieker van toen nog steeds leuk om te spelen. Er zijn nog genoeg redenen om de game aan te schaffen. Een aantal van die redenen zijn ook te vinden in mijn preview.

Stel, je gaat van de zomer lekker op vakantie en jouw vakantie zal niet compleet zijn als je geen twee schermpjes in jouw knuisten kan vasthouden. Voor jouw vrienden of broertje geldt dit natuurlijk ook. Dan zal je zeker plezier beleven aan Ridge Racer. De multiplayer van deze game is één van de weinige puntjes geweest waar aandacht aan besteed is. En terecht, de multiplayer die geschikt is voor zes personen tegelijk, kent weinig foutjes en haperingen. Daarbij komt ook nog eens dat er veel banen zijn voor de multiplayer en je krijgt een multiplayer om u tegen te zeggen.

Maar helaas, je bent niet zo’n hippe jongere meer. Je vernederde toen al jouw vrienden met dikke jampotbrillen in de arcade-hal met de game Ridge Racer. Dat waren nog eens mooie tijden. Maar de vrienden ben je inmiddels al vergeten en wederzijds ook. De herinneringen wekken ook inmiddels niet meer op dan een "o ja". Maar beleef die tijden opnieuw! De game doet het arcade tijdperk eer aan. Met hoge snelheden door bochten heen slippen en toch al je snelheid behouden is meer dan normaal tijdens een raceje. In de game worden de natuurwetten, net als in de vorige versies, getart.

De enorme snelheden kunnen natuurlijk ook niet behaald worden in een Volkswagen Kevertje. Zo reëel waren de makers gelukkig nog wel. Dus voor de autoliefhebbers zijn er ook in dit deel mooie scheurijzers gestopt, waarbij je aan auto's moet denken die erg veel lijken op de raceauto's die te zien zijn in de 24 uursrace van Le Mans. Auto's zo laag als een speelgoedauto en zo gestroomlijnd als een Formule 1 auto zal je heel normaal gaan vinden. De graphics kennen haast geen details en zijn daardoor lelijk te noemen, maar de auto's zijn daar gelukkig een uitzondering op.