Hands-on: Splinter Cell: Chaos Theory DS

Door Quint Zieltjens op 26 Juni 2005, Impressie

Splinter Cell: Chaos Theory DS (SC:CTDS) is een overzetting van de N-Gage versie, maar dan natuurlijk aangepast naar de DS-mogelijkheden. Niet alleen de graphics zijn opgeschroefd, ook zijn er een paar nieuwe dingen toegevoegd. Zo heb je in dit deel een nieuwe move tot je beschikking, speciaal voor de DS versie: de “Swat Turn”. De moves en gadgets die we kennen uit de console-versie van Chaos Theory, zitten er ook allemaal in.

In de singeplayer van SC:CTDS heb je een totaal van 8 missies, waarvan er één exclusief voor de DS is. Het verhaal speelt zich af in 2008, midden in de zogenaamde ‘informatieoorlog’. Sam Fisher, de meest elite black-ops agent van ‘the National Security Agency’ wordt er op uitgestuurd om belangrijke mensen uit te schakelen en wat nuttige info te verzamelen.

SC:CTDS heeft niet alleen een zeer uitgebreide singleplayer, maar ook een goede multiplayer. Je hebt 2 opties: 'Versus' en 'Coöperative'. In Versus kun je met 2-4 spelers op zeven verschillende maps elkaar afslachten. Je wordt midden in een oorlog tussen de Shadownet Spies en de Argus Mercenaries gegooid. Als Shadownet zijnde moet je proberen computers te hacken en zo geheime informatie te verzamelen. Ben je de Argus Mercenaries, dan moet je patrouilleren en ervoor zorgen dat die computers juist niet gehacked worden.

In Coöperative kun je met maximaal twee man spelen. Je hebt hier vijf maps tot je beschikking die je dan samen moet proberen uit te spelen. Je kunt hier twee verschillende expertises beoefenen; Hacker of Assault. De hacker moet dingen doen zoals sloten kraken en computers hacken, zodat je verder kunt. De Assault-speler gebruikt liever zijn wapens.

Splinter Cell: Chaos Theory DS heeft natuurlijk niet voor niets dat laatste twee-letterige woord in zijn titel staan. Het touch-screen heeft namelijk ook een belangrijke functie. Via het touch-screen kan je de camera bewegen, je inventory aanpassen en kiezen tussen drie vision modes. Het bewegen van de camera is handig, maar het kan ook zeer irritant zijn. Als je namelijk met de R-knop je pistool hebt getrokken, moet je met het touch-screen richten. Dit heeft als gevolg dat je geen goede greep hebt: erg onhandig als de tegenstander ineens op je af komt gelopen.

Wat me opviel was de interface; alles was zeer snel en gemakkelijk te bedienen. Liep je naar een deur, dan verscheen er rechtsboven een knopje in beeld met de tekst “Press Y to open”. Drukte je op Y, dan opende je of de deur, of er verscheen een tekstbalkje onder Sam Fisher met erin: “Hmm, I can’t open it, I think someone is leaning on the door on the other side” of “Hmm, I think the door is locked”. Vervolgens verscheen er dan een menuutje op je touch-screen met daarop drie keuzes. Je kon kiezen om een speciale scoop onder de deur te schuiven om te kijken wat er aan de andere kant zat, je kon de deur meteen intrappen of je kon hem proberen te ‘kraken’. Als je die laatste optie kiest en de deur zit ook werkelijk op slot, dan zie je op het onderste scherm het slot, met drie pinnetjes. Jij hebt een soort van tangetje, waarmee je die drie pinnetjes omhoog kunt duwen. Dit doe je door ze met je stylus omhoog te schuiven. Stond er echter iemand achter de deur, dan trap je de deur in. Die persoon ligt dan vervolgens bewusteloos of dood op de grond. Je raapt hem op met de B-knop en dumpt hem ergens in een donker hoekje. Het wijst zich vanzelf wat je moet doen dankzij de overzichtelijke interface.

De graphics zijn echt dik in orde. Het zijn erg mooie, goed in elkaar overlopende 3D-beelden, zonder enige haperingen. Echte DS kwalitieit. De omgevingen zijn gedetailleerd en de lichtinval/schaduw is ook van een hoge kwaliteit. Soms was het wel wat te donker, waardoor je niet alles zag, maar negen van de tien keer heeft dit natuurlijk de functie het enger of spannender te maken.

Het geluid heb ik weer niet optimaal kunnen horen, maar volgens mij zit dat wel snor. Ik hoorde in ieder geval vaak zat zenuwslopende deuntjes terwijl het soms muisstil was. Dit alles heeft natuurlijk het doel een bepaalde sfeer aan het spel mee te geven. Het kreunen van de personen die je wurgt/neerschiet zijn ook allemaal dik in orde en ook de schietgeluiden zijn van een goede kwaliteit.