Harry Potter & de Halfbloed Prins
Door Stefan Popa op 12 Juli 2009, RecensieNa een paar minuten ben je natuurlijk al dat turen naar de Britse bergen wel zat en ga je een toverdrankje brouwen in de kelders. Waarom niet? Het is namelijk een zeer vermakelijke minigame. Je gooit wat levertjes in een borrelende ketel, je roert wat, je verhit wat, je gooit een aantal kleurrijke flesjes leeg en klaar is Harry: je hebt een wisseldrank gemaakt! Helaas kun je al je toverdrankjes niet meenemen of gebruiken – dat zou pas écht next-gen zijn. Plezier maken, punten scoren en trofeeën winnen, dat is je doel.
Waar je overigens pas echt doelpunten kunt scoren – en waar de ontwikkelaar zelf weer punten mee scoort – is de toevoeging van zwerkbal. Hè, hè, dat was lang, lang geleden. Eindelijk stapt Harry weer op de bezem om achter de snaai aan te racen. In theorie houdt het in dat je slechts door ringen (in dit geval sterren) moet vliegen om aan snelheid te winnen, af en toe een beetje moet bijsturen en wanneer je het gouden balletje hebt bereikt, moet afwachten totdat Harry de snaai uit zichzelf vastgrijpt. Niet bijzonder lastig, maar best bijzonder geinig om te doen. Sowieso is het een zeer welkome afwisseling in de game. Al dat gesluip door zo’n stoffig kasteel gaat ook vervelen. Af en toe moet je de wind door je haren voelen en een blauwe plek tussen je billen ontwikkelen op een houten bezem om te genieten.
En alsof bezempijn niet voldoende is, kun je het ook nog opnemen tegen andere leerlingen in een echt tovenaarsduel. Door de beperkte spreuken die Harry kent (in deze game), begint zo’n duel snel saai te worden. Toch is het af en toe wel grappig om Zwadderaars alle hoeken van het kasteel te laten zien. En had ik al verteld dat Zweinstein buitengewoon omvangrijk is?
Overigens kun je ook duelleren met een vriend. Druk hem of haar een controller in de hand en zwaai met je stickjes om spreuken af te vuren. Op die manier kon EA alsnog ‘geschikt voor twee spelers’ op de hoes zetten. Overigens hoorde er wat anders staan: ‘Tien minuten lang geschikt voor twee spelers, daarna voldoet één speler weer, want de kans is groot dat één van de twee spelers het toverstokje neerlegt, aangezien het niet bijster interessant is om te doen’.
Maar ja, daar was geen ruimte voor op de hoes. Wel voor een 12+ notering, die ik persoonlijk in twijfel durf te trekken. Harry Potter en de Halfbloed Prins is veel te simpel voor dreuzels van boven de twaalf. Misschien is het eind iets te schokkend voor jonkies, vandaar die notering. Nee, ik verklap niets over de plotwending. Ja, ik weet dat je nieuwsgierig bent, maar als ik je iets mag aanraden: koop het zesde boek. Dan zul je weten waar ik op doel. Of kijk voor mijn part de film (15 juli in de bioscoop). Beloof me alleen één ding: als je het verhaal van de Halfbloed Prins nog niet kent, koop dan alsjeblieft niet deze videogame. Het tranentrekkende eind trekt alleen tranen door de dramatische vertelwijze. Beloof het me. Beloof het door middel van de… Onbreekbare Eed.







). Ik vond de game erg makkelijk, maar
desalniettemin leuk om te spelen. Zweinstein is inderdaad
enórm, maar het geheel is een beetje lelijk naar hedendaagse
standaarden...
Echt droog XD








