New Super Mario Bros. Wii

Door Roger Schäffer op 25 November 2009, Recensie

Reclame voor spelletjes kwam vroeger zelden of nooit voor, maar tegenwoordig wordt het langzamerhand wel wat meer een gewoonte. Voor New Super Mario Bros. Wii is er zelfs nog veel meer aandacht aan besteed dan gebruikelijk. Weken van tevoren kwamen er al verschillende reclames van het spel op allerlei nationale televisiezenders. Later werd er zelfs in RTL Boulevard over gesproken, kwamen er Mario-figuurtjes in beeld tijdens Goede tijden, slechte tijden en ook de radio is niet overgeslagen.Maar hoe sterk Nintendo's marketing ook is, mij neem je niet meer in de maling. Ik wil gewoon een goed en degelijk spel spelen, zoals dat vroeger het geval was in de alom bekende platformerreeks.

Dat is Nintendo meer dan goed gelukt. New Super Mario Bros. Wii is echt een prachtige parel geworden. Het spel mag dan hier en daar nog wel wat kleine minpuntjes kennen, maar over het algemeen kan men dik tevreden zijn. Het verhaaltje is voor het gemak maar even simpel en voorspelbaar gehouden. De acht kinderen van Bowser - waaronder dus ook Baby Bowser - ontvoeren prinses Peach tijdens haar verjaardag. Direct zetten Mario, Luigi, Yellow Toad en Blue Toad de achtervolging in op de Koopa's. Overigens wordt er in de media voornamelijk gesproken over Baby Bowser als kind van de Koopa King, waarbij de overige zeven Koopa's hulpjes zijn. Dat is dus niet het geval. Al sinds Super Mario Bros. 3 voor de NES kennen we de zeven Koopa's als de kinderen van Bowser. Waaronder Larry Koopa, Wendy O. Koopa en Lemmy Koopa. Maar dat even terzijde.

Je moet weer net als de ouderwetse 2D-platformers levels doorlopen, kastelen trotseren, één voor één Bowsers kinderen uitschakelen en ondertussen ook nog eens alle geheimen zien te ontdekken. De levels zitten wederom vol verrassingen (hé Yoshi!), maar zijn tevens behoorlijk uitdagend. Meestal zal het je wel lukken om een bepaald level te voltooien, maar per level zijn ook nog eens drie stermunten te verzamelen. In de DS-versie waren deze munten op een irritante manier verstopt, bijvoorbeeld net buiten het beeld. In de Wii-versie zijn er geniale plekken bedacht, zoals in een geheime opening onder een rots. Vaak genoeg moet je ook vreemde capriolen uithalen om zo'n muntje in handen te krijgen.

Het niveau is over het algemeen namelijk weer lekker hoog. Eindelijk weer eens echte uitdagingen. Super Mario Bros 3-achtig, zou ik haast zeggen om er maar even een vergelijking uit te gooien. Met name als je alleen speelt is het best wel moeilijk om zonder kleerscheuren en een nette snor het einde te bereiken. Een klein puntje is wel dat er met zoveel 1-ups wordt gestrooid, dat 'Game Over' eigenlijk niet op je scherm hoort te verschijnen. Nu is dat met twee, drie of vier mensen niet ineens heel anders (je speelt immers exact dezelfde levels), maar je kan elkaar altijd helpen en redden en je bent pas 'echt' dood als jij én je medespelers zo ongeveer tegelijk het veld hebben geruimd. Dit gebeurt zelden. Echter, je kunt elkaar natuurlijk ook tegenwerken, wat enig vertier, maar soms ook wat frustratie oplevert.