Phoenix Wright: Ace Attorney

Door Rob Engels op 21 Januari 2010, Recensie

De reden dat ik Phoenix Wright: Ace Attorney heb aangeschaft, is omdat ik op internet ontzettend veel laaiend enthousiaste reacties over deze serie gelezen heb. En dat vond ik raar. Ik bedoel, hoe kan een advocatenspel nou leuk zijn? Laconiek als ik was, startte ik het spel op. Vervolgens werd ik omvergeblazen. Het is fan-tas-tisch hoe de proloog van een zaak je nu al als het ware in het spel zuigt. Een hele middag lang ben ik niet van de bank gekomen, want ik moest en zou weten hoe de zaak zou aflopen. In feite weet je al dat je de zaak gaat winnen, maar het is de manier waaròp dat zo mooi is.

Hold it!

Voor de mensen die onbekend zijn met de serie even een korte uitleg waar het precies over gaat. Phoenix Wright is een jonge advocaat die net uit de leerbanken komt. Bijgestaan door zijn mentrix Mia Fey moet hij zijn goede vriend verdedigen van de moord op zijn vriendin. Jazeker, jij bent verdedigend advocaat en je taak komt vooral naar voren in kruisverhoren en daarbij speelt bewijs - dat jij moet zien te vinden - een belangrijke rol. De mensen die de serie van begin af aan hebben gevolgd, moeten nu waarschijnlijk wel vraagtekens boven hun hoofd hebben. Op de Nintendo DS hebben we toch ook al een goede vriend moeten verdedigen die ervan verdacht werd zijn vriendin vermoord te hebben? Ja, maar hier komt het: de WiiWare-versie is een directe port van de DS-versie.

Objection!

Mensen die de DS-versie in bezit hebben, kunnen stoppen met lezen, want op de andere besturing na is het spel verder identiek. Het is zelfs zo dat je op de Wii de vijfde slotzaak mist. Dit in verband met het maximale aantal MB wat een WiiWare-spel mag zijn. Maar niet getreurd, mocht je daar behoefte aan hebben, dan zul je deze vijfde zaak in de toekomst voor 100 Nintendo Points kunnen downloaden. De mensen die echter alleen een Wii hebben (of het DS-spel nergens meer kunnen vinden) én van briljante verhaallijnen houden, doen er zeker goed aan om Phoenix Wright aan te schaffen. Mensen die tekst in videospellen zo snel mogelijk doordrukken moeten Ace Attorney overslaan, want ja, in een rechtzaak draait alles nou eenmaal om getuigenissen en zul je veel moeten spreken en luisteren.

Not Guilty!

Vanzelfsprekend zit je niet continu alleen maar in de rechtzaal, je moet namelijk ook op onderzoek gaan tussen de gedeelten in de rechtzaal in typische point-and-click stijl. Hierbij kom je aan bewijs en aan heel veel kennis door het ondervragen van getuigen. Nu zijn deze onderdelen vrij simpel en moet je de verschillende gebieden goed doorzoeken totdat je te horen krijgt dat je eens ergens anders moet kijken. Dat klinkt saai, maar er gebeuren veel leuke dingen in het spel. Zo zal Phoenix hilarische commentaren geven, ontmoet je rare personen zoals een rechter die niet weet wat een digitale camera is of een verdachte die 'leetspeak' spreekt. Ik heb af en toe echt de billen uit mijn string gelachen.

Het enige wat ik jammer vind, is dat Capcom niet veel moeite heeft gestoken in het verbeteren van het beeld en het geluid. Het ziet er nog steeds uit alsof je een GBA-spel speelt (Ace Attorney verscheen voor het eerst op de GBA) en het geluid is ook nog steeds hetzelfde. Het laatste is op zich geen probleem, aangezien het geluid een ongelooflijke bijdrage geeft aan het spel, maar het had leuk geweest als ze de muziek een beetje aangepast hadden. Dan lijkt het in ieder geval alsof Capcom nog iets gedaan heeft. Nu zeg ik niet dat ze niets gedaan hebben, want de besturing moest natuurlijk aangepast worden aan de Wii Remote. Jammer genoeg gebruik je alleen de knoppen. Alleen als je bewijs wil overhandigen kan je de Wii Remote in één beweging naar voren zwaaien alsof je in het echt ook iets zou tonen. Jammer.