Nanostray

Door Jimmy Driesen op 20 Augustus 2005, Recensie

Als je Nanostray met een recente game wil vergelijken, dan zal je waarschijnlijk bij Ikaruga komen. Treasure bracht deze game op zowel de Dreamcast als de GameCube uit. In Ikaruga vloog je in een modern vliegtuig door 2D levels met 3D vijanden heen. Deze baddies beschoten je constant en je moest erg behendig kunnen werken om het einde van het level te halen. Om je te weren had je ook enkele wapens aan boord. In de levels kon je ook power-ups vinden, waardoor je wapens ietsje sterker werden. Als je veel vijanden kort na mekaar neerhaalde, kreeg je de term ‘chain’ te horen. Enkele jaren na de release kunnen Nintendo fans Nanostray spelen. Of de game een goede ervaring biedt? Het antwoord kan je rustig lezen...

Zoals vanouds

Als je Nanostray voor het eerst speelt, zal de game je aandringen om eerst met het hoofdspel te beginnen. Na het kiezen van een modus, normal, advanced of expert, kan je aan de slag gaan. Op een kaartscherm zal je je bestemming moeten aanduiden met je stylus. Je kan bijvoorbeeld een jungle of een woestijn kiezen. Hoe meer werelden je voltooid, hoe meer levels beschikbaar zullen komen. Na het kiezen van een level word je meegesleurd in de fantastische wereld van Nanostray. In alle hoeken van het speelveld zullen vijanden opduiken. Deze zullen hun volledige ammunitie op je leeg knallen. Gelukkig heb jij ook enkele wapens tot je beschikking. Op het touchscreen kan je tussen alle wapens schakelen. Er is bijvoorbeeld een electrische straal en een zijwaardse straal. En is je speelveld bevolkt door vijanden? Dan kan je nog steeds een sterkere beam activeren, waardoor alle vijanden van het scherm geveegd zullen worden. Als het je lukt om een reeks vijanden af te maken, dan zal je de term 'wave' op het scherm zien. Het spel zal je belonen met extra punten en een blauwe munt, die je 'power beam' balkje terug zal vullen. Na het nodige vlieg- en ontwijkwerk zal je tegen een eindbaas moeten strijden. Deze zijn erg groot en moeilijk, pas dus goed op! Ben je aan je laatste levensbalkje bezig, dan wordt het tijd voor een bom. Hierdoor zal de baas veel schade oplopen. Na het verslaan van de baas zal het spel je score gaan berekenen, en een ranking. De voldoening is erg groot als je een eindelijk een A-rank weet te behalen! Maar er is meer in Nanostray...

Mooi en meedogenloos

Shin’en heeft grafisch erg haar best gedaan. Alles verloopt vloeiend en ziet er ook mooi uit. Van de goed ontworpen vijanden tot de details in de achtergronden. Dikwijls zat ik met open mond naar m'n DS te kijken. De DS is zeker in staat om mooie 3D graphics te generen. Wel heb ik gemerkt dat de game soms last heeft van slowdown. Dit houdt in dat het beeld vertraagt. Slowdown zal je enkel tegenkomen als jij en je tegenstanders volop in de aanval gaan, wat de nodige effecten zal opleveren. Ook muzikaal heeft de game indruk op me gemaakt. Telkens weet Nanostray de passende muziek te gebruiken waardoor al de vliegactie leuker wordt. Sommige liedjes zijn zo goed uitgewerkt dat ze dagenlang in je hoofd zullen spoken. Petje af voor Shin’en!

Tot nu toe ben ik positief over de game geweest, maar er zijn ook negatieve kantjes. De ontwikkelaar heeft gekozen om de actie op het bovenste scherm te plaatsen, en op het onderste scherm alle wapens te plaatsen. Je zal gedurende de actie met je stylus een wapen moeten uitkiezen op het onderste scherm. Dat is niet altijd even handig, want soms raken je vingers zo in de knoop dat het wel Twister lijkt! Mensen hebben volgens de wetten van de biologie slechts twee handen (tenzij je een mutant bent), terwijl je het gevoel krijgt dat de developer de besturing op drie handen heeft afgesteld. Je hebt de R/A knop nodig om te schieten, de D-pad om rond te vliegen, de X knop voor de speciale aanvallen én je hebt ook nog eens plaats nodig voor de stylus. Je hebt even tijd nodig om te wennen, en dan zal alles wel beter gaan, maar toch is dit hinderlijk voor de gameplay.