Super Mario 64 DS

Door Gerwin Feenstra op 10 Maart 2005, Recensie

Karakters

Naast al die toevoegingen waren er dus nieuwe karakters. Die brengen niet alleen hun eigen specifieke special power mee, maar ook een aantal andere karakter trekjes. Zo is bijvoorbeeld Wario behoorlijk lomp, en springt hij lang niet zo hoog en beweegt lang niet zo snel als Mario. Echter, Wario is weer een stuk sterker waardoor hij speciale zwarte blokken kapot kan slaan. Geen van de andere karakters kan dit.

Yoshi is weer een sterk karakter in het betere springwerk. Hoewel hij niet zo hoog komt als Mario, komt hij wel stukken verder. Ook kan hij in zijn eigen stijl de tegenstanders opslikken, en verwerken tot een ei. Gooi dit ei stuk en je krijgt de muntjes die je anders ook had gekregen. Gooi dit ei tegen een tegenstander en automatisch zal het ei "homen" op andere tegenstanders, die allen in één keer worden verslagen, en als extra ook nog eens een dubbel aantal muntjes achter laten. Dit alles zorgt ervoor dat Yoshi mijn favoriet is in de game.

Luigi is als broer van Mario bijna identiek aan zijn broer. Als enige echt grote aanpassing is het lopen op water (wat volkomen nutteloos is) en het "lopen" in de lucht waardoor hij net een stukje verder kan komen dan Mario. Mario is eigenlijk in het springwerk onverslagen, hij is de enige die de zeer geliefde walljump kan, en dat zorgt ervoor dat hij ondanks de drie nieuwe karakters nog steeds onmisbaar is in de game.

Levels

De levels... wat zijn ze prachtig, nog steeds! Ze voelen aan als nieuw, misschien komt dat omdat het al zo lang geleden is dat ik de game voor het laatst heb gespeeld, of misschien komt het door het gedetailleerde en lichte schermpje van de DS. Hoe dan ook, ze zijn nog even origineel en staan nog steeds als een huis. De locaties van de sterren en de benodigde taken om ze te halen zijn stuk voor stuk uitdagend en plezierig. De compacte levels geven je een enorm gevoel van ruimte. Het klinkt vreemd, maar op één vierkante meter is meer te doen in deze game dan in de meeste games op een vierkante hectameter. Het zit volgepropt met revolutionaire ideeën, die voor de fans geweldig zijn om overnieuw te doen, en die voor de nieuwkomers ook als revolutionair zullen worden ervaren. Het toevoegen van nieuwe karakters helpt zeker mee om deze levels nog sterker naar voren te laten komen, hoewel ze hier en daar geniale stukjes ook wel eens verpesten met hun bijzondere sprong (Vooral Yoshi, aangezien die stukken verder komt dan de rest).

Tom's mening

Mario’s avontuur is en blijft een echte klassieker. De controls mogen dan niet zo perfect zijn als bij het origineel, na wat oefening doet het touch screen toch zeer goed zijn werk. En anders is er altijd de D-pad besturing nog. Ook voor iedereen die het origineel al heeft uitgespeeld blijft het leuk! De mini-games, nieuwe sterren en meerdere characters voegen genoeg toe aan de game. Een licht minpunt is helaas toch wel de multiplayer. Het beperkte aantal levels, waarin telkens het doel is om de ster te pakken en hem uit je tegenstander te schoppen, verveeld vrij snel. Helaas, maar gelukkig kan je altijd nog genoeg lol samen hebben door elkaars high scores te verbreken in de mini-games. De paar kleine minpuntjes mogen de pret niet drukken. Super Mario 64 was een must, en Mario 64 DS is net zo hard een must!

Jimmy's mening

Het origineel, Mario 64, speelde ik toen ik ongeveer 8 was. Nu, zo'n goeie 9 jaar na de release van Mario 64, speel ik de remake van één van de mooiste games uit mijn gamecarrière. Op de Nintendo 64 was deze game revolutionair, maar de DS versie is dit jammer genoeg niet echt meer. Nochtans is dit een top releasegame. Grafisch is de game ook erg mooi te noemen. Op de N64 was Mario vrij hoekig en had een geelachtig kleurtje, maar als je eenmaal bezig bent met de DS versie merk je al gauw dat Mario er mooier uitziet dan voorheen! Vond je het al een uitdaging om de 120 sterren te verzamelen in Mario 64? Maak je dan alvast maar nat voor het verzamelen van maar liefst 150 sterren. De besturing met het D-pad en touch-screen valt best wel mee, veel last zal je er niet zo vaak mee hebben. En dan hebben we nog de geweldige minigames die het touchscreen volledig benutten. Misschien betrap je je er wel op dat je meer met de minigames bezig bent dan Princess Peach te redden! 'Verslavend', dat zou de minigames in 1 woord moeten samenvatten. Het is een feit dat veel mensen deze game als launchgame kiezen, en terecht.