Preview 2012: Wii U

Door Erik Feitsma op 06 Januari 2012, Feature

Laten we wel wezen; Nintendo was oppermachtig de afgelopen zes jaar. Ze hebben zich eigenhandig hersteld van het doodlopende pad dat ze betraden en werden succesvoller dan ooit. De manier? Ze gingen gewoon lekker hun eigen ding doen. Wat nou revolutionaire graphics: een revolutionaire besturing kan je krijgen! Het zorgde ervoor dat de Nintendo DS en de Wii de meest succesvolle platformen werden van de huidige generatie. Toch is de strategie van Nintendo het laatste jaar toch wel een beetje aan het haperen: spelen met graphics die in 2002 al mogelijk waren kan stiekem écht niet meer. De Wii U komt dus als geroepen.

Beetje jammer alleen dat de manier waarop de Wii U gepresenteerd werd een beetje roet in het eten gooide. Niemand had eerst in de gaten dat het om een nieuwe console ging, de term “add-on” viel veel vaker. Het apparaat zelf was namelijk nauwelijks te zien, alleen de nieuwe controller. Toch raad ik je aan even verder te kijken dan die matige presentatie, want ik vermoed dat Nintendo opnieuw met de Wii U de wereld gaat veroveren.

Ten eerste omdat ze ópnieuw hun eigen ding willen doen. Ze schotelen ons een eigenzinnige controller voor, die ons net als de Wii of DS laat gamen op een totaal nieuwe manier. Het touch-screen staat in verbinding met je tv, wat hele nieuwe mogelijkheden van spelen mogelijk maakt. Zo dient het in Zelda HD bijvoorbeeld als een snelle manier om je inventory te checken, maar hij kan bijvoorbeeld ook gebruikt worden om ninjasterren op je tegenstanders te gooien. Daarnaast is het ook écht een tablet. Je kan er bijvoorbeeld apps op spelen, ermee surfen over het internet en het schijnt zelfs mogelijk te zijn om ermee te videobellen. Het apparaatje is zelfs zo geavanceerd dat je er hele games los op kan spelen, zonder dat de tv daarvoor aan hoeft!

Dat brengt ons bij de tweede reden waarom The Big N met de Wii U weer een potentieel meesterwerk in handen heeft. Misschien ook tegelijkertijd ook wel de belangrijkste. Want de controller kan nog wel zo goed zijn, het gaat er uiteindelijk om wat je met het apparaatje kan. Nintendo heeft hierbij goed naar de concurrentie gekeken. Zo kan je je favoriete franchises straks ein-de-lijk in HD spelen, iets waar fans (en haters) al jarenlang om roepen. Dit jaar wordt die wens eindelijk ingewilligd. Dit brengt weer een ander voordeel met zich mee; het wordt veel makkelijker om multiplatform spellen te ‘porten’ naar de Wii U. Nintendo nam zelfs de gewaagde stap om het beestje enkel te promoten met 3rd party reeksen. Darksiders 2, Ninja Gaiden 3 en nog veel meer potentiële toppers schijnen zelfs launchtitels te worden.

Daarnaast komt er geen overhaaste release, iets wat de 3DS bijna fataal is geworden. Alleen een groteske prijsverlaging, eindelijk wat goede games en de aankondiging van een tweede controlstick konden die handheld van een pijnlijke dood redden. Nintendo neemt de kritiek die afgelopen E3 gegeven is (de console leek bijvoorbeeld net op een Wii, gebrek aan exclusieve titels, hoe zit het met online, het prijskaartje enzovoort), dan ook erg serieus en komt dit jaar met het uiteindelijke model van de Wii U. De ingrediënten zijn er, en het is aan Nintendo om dit te mixen tot een briljant geheel. Laten we hopen dat ze ons niet teleurstellen.