Polarium

Door Tom Diepens op 28 Maart 2005, Recensie

Veel mensen zullen zich de regelrechte Gameboy hit Tetris nog goed kunnen herinneren. Misschien wel één van de bekendste puzzel spelletjes werd voor de Gameboy gemaakt. Het spel was zeer simpel, liet je heel soms even denken waar je een blokje moest plaatsen om goed uit te komen, en misschien wel het belangrijkst van allemaal, het was zeer verslavend. Al deze factoren maakte dit spel tot een Gameboy klassieker. Nu probeert Nintendo eens uit eigen tuin een puzzelspel te kweken, wat hopelijk het niveau van Tetris kan bereiken, of ten minste evenaren. Het resultaat: Polarium!

Simpel?

Nintendo heeft het spel in Europa de niet veel zeggende naam Polarium mee gegeven. De eerdere naam: One Line Puzzle beschrijft beter het doel van het spel. Het is in Polarium namelijk de bedoeling een lijn te trekken over zwarte en witte blokjes. Als je klaar bent met je lijn trekken veranderen alle zwarte blokjes waar je over heen ben gegaan in witte, en andersom. Nu is het de bedoeling dat je, met al jou puzzel inzicht, een lijn trekt die ervoor zorgt dat er allemaal horizontalen lijnen komen van dezelfde kleur. Al bestaat het hele veld uit zwarte en witte verticalen lijnen, zolang elke horizontale lijn maar uit één kleur bestaat. Zodra dit het geval is, verdwijnt deze lijn. Het is misschien wat moeilijk uit te leggen, maar zodra je het spel in je handen heb, blijkt al snel dat dit wel degelijk redelijk simpel is. Simpel, maar doeltreffend!

Ook het uiterlijk van Polarium is dit. Verbijsterd van de graphics zul je niet zijn. Het spel bestaat namelijk voornamelijk uit zwarte en witte blokjes, met daarom een rand grijze blokjes, en gele omtrekken van jou getrokken lijn. Ook het geluid is simpel. Dit bestaat uit een paar deuntjes op de achtergrond, waarvan je vijf minuten later geen idee meer van heb hoe ze gingen, en getik van het trekken van jou lijn. Simpel, maar doeltreffend!

Hersenvoer?

Soms zal Polarium ook even je hersens goed kunnen laten kraken. Vooral in de puzzle mode. In deze mode krijg je 100 puzzels voorgeschoteld. Deze moet je met één enkele lijn oplossen. In het begin zul je maar 10 van deze puzzeltjes kunnen spelen, zodra je deze alle 10 opgelost heb, zullen de volgende 10 beschikbaar worden. Als je dus vast zit, kun je altijd even een ander puzzeltje proberen, maar uiteindelijk zul je hem toch moeten oplossen. Deze puzzeltjes gaan van zeer makkelijk tot behoorlijk pittig. In het begin lijken de puzzeltjes als doel het leren van het spel te hebben. Later zullen deze echter jou hersens is goed willen horen kraken. Iets waar Polarium niet helemaal in slaagt. De moeilijkere puzzeltjes zorgen er namelijk meer voor dat je zomaar iets gaat proberen, waardoor je soms zomaar ineens een puzzeltje oplost, dan dat ze je echt laten nadenken over de oplossing. Natuurlijk zul je soms wel is even goed na moeten denken, maar met een beetje aan klooien kom je vaak ook al een heel eind. Echt hersenvoer zullen veel puzzeltjes echter niet zijn.

Behalve deze 100 puzzels, heb je ook nog de challenge mode. Hierin vallen grote blokken van drie lagen blokjes naar beneden. Deze moet je zo snel mogelijk opruimen voordat het hele beeld tot bovenaan toe vol staat. Je mag hiervoor meer dan één lijn gebruiken, maar of dat slim is? Elke lijn eindigen en opnieuw beginnen kost een beetje tijd, en of je je dit kleine beetje tijd altijd kan permitteren is de vraag. In deze mode, die wat van Tetris zelf weg heeft, zullen je hersens waarschijnlijk niet vaak kraken. Het gaat hier vooral om snelheid, maar snel een weg vinden om je lijn te trekken is zeker geen overbodige luxe. Het niveau in deze puzzeltjes zal niet hoger worden naar mate je een tijdje onderweg ben. Het enige wat je hiermee kan bereiken is een goede highscore, waarbij je zelf je naam om het touch screen mag kladden om trots naast jou score te staan.