Zoo Keeper

Door Stefan Popa op 22 April 2005, Recensie

3 jaar en ouder

Het was een zonnige dag in het dierenpark. De konijntjes huppelden vrolijk door het gras, zoekend naar een lekker hapje om hun roze vachtjes nog meer te laten glanzen. Plotseling sprong het wezen met de lange oren weg. Gelukkig maar, want het was bijna bedolven onder de hoeven van een giraffe. Dat beest heeft natuurlijk een fantastisch uitzicht. Zonder enige moeite kon hij het paarse nijlpaard en de krokodil een rondje zien zwemmen aan de andere kant van het park. De rode apen waren een potje aan het stoeien. De voorgangers van de mens schrokken zich een hoedje toen de leeuw een harde brul uit zijn bek liet komen. De blauwe olifanten trompetterden gezellig mee, het leek wel een feestje! De dierenverzorgers konden rustig genieten van de dierengeluiden. Relaxed zaten ze met een biertje op het terras van één van de cafeetjes van het park. De panda’s maakten het ook goed, nagenietend van een stukje bamboe, zo zagen de dierenverzorgers. Helaas was het tijd om het bier te laten staan, hoe zonde het ook was, want men moest aan het werk! De dieren waren er op onverklaarbare wijze in geslaagd te ontsnappen. Uiteraard is het de bedoeling dat de ‘Zoo Keepers’ de boel weer bij elkaar vangen. Uiteraard niet met geweren en kooien, dit gebeurt door drie dieren op een rij te krijgen... De game is geschikt voor drie jaar en ouder hè...

Schermpjes te veel?

Het stukje hierboven is niet gebaseerd op het echte verhaal van Zoo Keeper, want bier is natuurlijk alleen verkrijgbaar voor mensen boven de zestien jaar. Het verhaaltje had alles te maken met de dieren de erin voorkwamen. Stiekem heb ik je namelijk kennis laten maken met de hoofdrolspelers van het puzzelspel Zoo Keeper. Het is namelijk de bedoeling dat jij zoveel mogelijk dieren vangt. Dit zal je moeten doen door het touchscreen te gebruiken. Het onderste scherm zal 64 dieren laten zien. Met je stylus moet je ervoor zorgen dat er drie dieren op een rij komen te staan. Ze zullen dan verdwijnen en het scherm zal dan weer automatisch gevuld worden. Links van het scherm zie je een tijdbalkje, dat langzaam leeg loopt. Als je goed speelt komt er tijd bij; doe je het niet zo goed, dan gaat er uiteraard tijd af. Rechts van het scherm heb je ‘hulplijnen’. Deze kun je inschakelen als je ogen het begeven, waardoor je geen opties meer ziet. Je tikt een hulplijn aan en de computer laat je de mogelijkheden zien. Het bovenste scherm dient als teller. Wil je weten hoeveel leeuwtjes je hebt gevangen, dan moet je dus op het bovenste scherm wezen. Tevens vind je daar een close-up van een dier. Dit is niet alleen leuk om te zien, het dier heeft ook nog enige nut. Als je het dier kan vangen, dan moet je die kans zeker niet laten liggen. Je krijgt namelijk twee keer zoveel punten voor het dier op het bovenste scherm! Het puntenaantal kun je dan rechtsboven in het bovenste scherm bekijken. Tot slot kun je ook nog jouw niveau bekijken. Hoe hoger je niveau is, hoe beter je bent in het spel. Misschien dat je het zelf ook al hebt ontdekt, maar Zoo Keeper maakt niet genoeg gebruik van de twee schermen van de Nintendo DS. Dit is natuurlijk mijn mening, maar het bovenste scherm is totaal nutteloos te noemen. Nu ben ik wel zo vriendelijk om me daar niet echt druk om te maken, want wat zou de developer anders moeten doen met die twee schermen die Nintendo hun heeft gegeven? Innovatie is niet gemakkelijk toe te passen, laat dat duidelijk zijn.

Stuff 'Nuff!

Hierboven is mijn geklaag over de schermen te bewonderen, nu ga ik verder met de modi van Zoo Keeper. Hier ben ik wél over te spreken. Men heeft er vijf verschillende speelstijlen ingestopt. De ‘basis’versie van Zoo Keeper heet, heel toepasselijk, ‘Zoo Keeper’. Hier moet je gewoon zoveel mogelijk beesten vangen om op het hoogste level te geraken. Uiteindelijk is het de bedoeling om je naam vereeuwigd te zien in je spelcassette. De volgende modus is de Tokoton mode. Je gaat pas een niveau omhoog als je honderd beestjes gevangen hebt. Hier is het weer de bedoeling om de hoogste score te halen. Zes minuten de tijd, een topscore lijst en een pennetje. Dit is alles wat je hebt in de tijdmode. De bedoeling is dus simpel: haal de hoogste score in zes minuten. Zoals je wellicht gemerkt hebt is het allemaal hetzelfde, alleen nét ietsjes anders, zodat het een aparte modus genoemd wordt. Dit is helemáál niet het geval bij de ‘Quest’ mode. Hier zit echt wel meer verschil in, want je moet bepaalde missies uitvoeren. Dit is niet alleen vertrouwen op je geluk, dit is ook denkwerk. De directeur is echt altijd boos op je, toch ga je de vrijgelaten dieren vangen. Je hebt tien missies, wat meestal iets is in de trend van ‘vang twintig giraffes’ of ‘vang vijftien meer panda’s dan giraffes’. Het is simpel, maar toch anders. Hetzelfde geldt voor de multiplayer. Het is hetzelfde als altijd: vang de dieren door er drie op een rij te krijgen. Nu moet je spelen tegen een vriend of vriendin, dat is toch weer nét wat leuker. Ook al win je vaker door het geluk dan door je goede inzicht. Je hebt dus wel genoeg te doen in Zoo Keeper. Mijn voorkeur gaat toch uit naar een spelletje ‘gewoon’ Zoo Keeper.