Final Fantasy III

Door Jimmy Driesen op 04 Juli 2007, Recensie

Eerder in deze review vertelde ik al dat de game een vrij klassieke RPG-structuur heeft. Iedereen die de oudere Final Fantasy's (of andere RPG's, uiteraard) gespeeld heeft, weet dan vast wel wat ik bedoel met de term 'grinden'. Moest dat niet het geval zijn: de pittigheid van de vijanden in Final Fantasy III bouwt snel op. Elke dungeon die je betreedt, bevat steeds sterkere vijanden. Vaak, en zeker naar het midden en het einde van de game toe, merk je dat je simpelweg niet op kan tegen de monsters die je tegenkomt. Je zal je dus even terug moeten trekken en tegen iets zwakkere monsters vechten, om zo de levels en krachten van je personages op te bouwen.

Hoewel ik me kan voorstellen dat de fans hier weinig problemen mee hebben, zij spelen immers een verse, draagbare Final Fantasy, is dit voor de doorsnee gamer best wel vervelend. Je wil verder raken in de game, je wil die verdomde kerker uitspelen, je wil die lelijke boss op zijn donder geven, maar het kán niet. En dan kan het wel eens gebeuren dat je de moed verliest, omdat je geen zin hebt om gedurende een paar uurtjes simpelweg je personages te versterken. Als je je in dit verhaal herkent, kan ik je al meteen zeggen dat je Final Fantasy III best in de rekken kan laten liggen.

Zij die verwachten dat het spel goed gebruik maakt van de speciale eigenschappen van de DS worden ook een beetje bedrogen. Jawel, de game is helemaal bestuurbaar met de stylus (maar ook een knoppenbesturing is aanwezig), en dat werkt op zich aardig. Het is alleen zo jammer dat je gedurende het grootste deel van de game een lelijk zwart beeld op het bovenste DS-scherm ziet. Als je je op de overworld bevindt, krijg je een handig wereldkaartje te zien zodat je de game niet moet pauzeren om je te oriënteren. Maar tijdens je bezoekjes aan dungeons en dorpjes en tijdens de vele gevechten wordt dat bovenste scherm niet opgevuld, zelfs niet met simpel logo. Je begrijpt vast dat dit Square-Enix een paar punten voor presentatie kost, aangezien men meer had kunnen doen met dat bovenste scherm.

Online brievenbus

Met NPC's praten, duizenden vijanden slachten, kerkers onderzoeken, met luchtschepen en boten de uithoeken van de Final Fantasy-wereld verkennen, Chocobo-boerderijen bezoeken en enge bazen verslaan - dat, en meer, zal een mooie vijftig uur in beslag nemen, iets wat vroeger trouwens de standaard was voor zulke RPG's. Genoeg te doen in je eentje dus, maar wat zien we daar? Een WiFi-logootje? Woehoe!

De mogelijkheden voor Final Fantasy online mode zijn op zich eindeloos. Wat dacht je bijvoorbeeld van een speciale co-op mode, waarin je delen van het avontuur kan (her)beleven met iemand uit je Friend List. Of een speciale modus waarin je samen tegen alle bosses uit de game kan strijden en om zo speciale voorwerpen op te strijken. Erg veel potentieel dus...

... maar de online mode bestaat simpelweg uit het versturen van virtuele brieven naar personen uit je Friend List. Zit je bijvoorbeeld vast in de game? Stuur een brief naar een vriend of vriendin en hoop dat deze jouw probleem op kan lossen. Persoonlijk vind ik dit maar een flauwe manier om gebruik te maken van WiFi Connection: antwoorden op je problemen vind je makkelijker én sneller terug op een FAQ-site en als je simpelweg wat wil keuvelen met een maat, lijken chatprogramma's als MSN me een beter alternatief te zijn. Dat bespaart je weer wat batterijkracht van de DS. Een gemiste kans wat mij betreft, laat dat duidelijk zijn.