Mario Kart Wii

Door Mike Dobbe op 16 April 2008, Recensie

Het nogal koude en kille introfilmpje van Mario Kart Wii brengt gelijk een tegenstelling met zich mee: de rest van het spel is namelijk nog altijd fantastisch met een groot, reusachtig verslavend pluspunt, waardoor je eigenlijk non-stop uren achter elkaar kan spelen. Dit pluspunt is zoals altijd de meerspelerstand, maar ook de Time Trial en het unlocken van nieuwe characters en banen, en het uitspelen van de Grand Prix horen daar absoluut bij. Normaliter wacht ik altijd even met deze concluderende uitspraken tot het einde van de review, maar je mag best weten dat het eindcijfer vrij hoog gaat liggen. Een ander groot pluspunt: Wi-Fi! Voor het eerst kunnen we op een thuisconsole online met Mario Kart. Later in de review komt dit allemaal nog verder aan bod.

Eigenlijk moet het niet nodig zijn, maar een uitleg van het spelprincipe is natuurlijk wel zo netjes. Ik zal het proberen binnen één (misschien twee) alinea's te houden. Mario Kart is een racespel waarbij je wat dat betreft heel erg veel geluk moet hebben wil je winnen. Zeker in deze Wii-versie is dat aandeel nog veel groter geworden. Je racet een aantal rondjes op een parcour en moet gewoon als eerste over de streep zien te komen. Onderweg heb je tal van obstakels zoals auto's, Goomba's, buizen en nog meer van die irritante dingen, maar ook kan je er allerlei boosts vinden, waardoor je voor korte tijd weer wat sneller zal racen. Waar zit die geluksfactor dan? Bij de items! Om de zoveel meter kom je items tegen. Dit kan van alles zijn: paddenstoelen, schilden, banaantjes, en in Mario Kart Wii ook POW-blokken en Big Bullets.

Natuurlijk moet je over enige skills beschikken, maar ja, tien meter voor de finish nog eens drie blauwe en twee rode schilden op je sodemieter krijgen is niks vreemds. En daardoor dus geen eerste worden ook niet. Puur ervaring ja, mocht je je dat afvragen. Ook is er natuurlijk nog de battle modus, die, zeker met een handjevol vrienden, heel veel lol kan opbrengen. Je hebt weer de ouderwetse balloon battle, maar daarnaast bevat het spel ook het nieuwe Coin Runner. Eveneens voor de battle-modus zijn nieuwe velden gemaakt, afgewisseld met retro-tracks. Online is het iets minder leuk dan met een aantal vrienden die naast je zitten, maar in beide gevallen is je plezier groots.

Online

Het moet gezegd worden dat online spelen in Mario Kart Wii allemaal erg goed geregeld is. Alles loopt zeer soepel en je hebt dus eigenlijk nauwelijks last van lag (spelers of items die opeens uit het niets voor je verschijnen omdat ze niet snel genoeg 'gedownload' werden door het spel). Ook zijn er geen lange wachttijden voor je aan de slag kunt, wat bij andere spelletjes nog wel eens voor enige irritatie kan zorgen. Bovendien is er een optie om je vrienden die je toegevoegd hebt met Friend Codes te stalken als ze bezig zijn met een potje online tegen wereldwijde onbekenden.

Zo kan je dus tegen je vrienden, tegen je vrienden én vreemden, of alleen tegen vreemden racen. En niet alleen racen, ook kan je gerust online een battlen met alle bovenstaande mogelijkheden. Verder zijn alle banen, characters en karts aanwezig, zodat je niet met een halfbakken online-optie zit. Tevens worden alle scores netjes bijgehouden, apart per onderdeel, zodat je alvast een beetje een indruk kan krijgen van bepaalde personen. En het is gewoon mogelijk je eigen parcour te kiezen (er wordt eerlijk geloot) en er kunnen meerdere Mario's tegelijk rijden. Een welverdiende veer in Nintendo's reet voor deze goed uitgewerkte mode, dus.

Geluksfactor

Aan de ene kant zijn al die items best leuk, maar aan de andere kant kunnen ze soms tot veel frustratie leiden. Echter zoals mijn collega Thom van Dam al tegen me zei, zorgen al die voorwerpen, banaantjes, blauwe schilden, POW-blokken, sterren en nog veel meer van die dingen voor de ultieme chaos. De hectiek maakt het juist extra leuk (of juist niet). Al die items, dat ís Mario Kart! In deze Wii-versie heb je de mogelijkheid ze uit te schakelen in sommige onderdelen, maar dat neemt wel gelijk een belangrijke factor weg. Dan gaat het dus uiteindelijk wél om je rijvaardigheden. Ik ergerde me wel af en toe in de Grand Prix - de modus voor in je eentje - dat ik geen tien seconden normaal door kon rijden en dat het geen weg met banaantjes meer was, maar allemaal banaantjes met een weg was geworden. Overdrijven is ook een vak, en Nintendo scoort daarmee duidelijk een tien! Echter hoeft dit dus zeker niet als minpunt gezien te worden.