Star Wars Episode III Revenge of the Sith
Op een website niet zo heel ver hier vandaan. Heeft een jongeman een cassette met een leuk licentiespel weten te bemachtigen. Eens of oneens: we hebben hier een topper!Georgie’s Stoelgang
Star Wars, wie kent het eigenlijk nog niet? Vooral de relatie tussen de Star Wars films en de gamewereld is zeer sterk. George Lucas neemt met z’n rijke, babyzachte billetjes plaats op een met goud versierde wc-bril. Hij pakt een willekeurig gameblad en hij ontspant zijn darmspieren. Hij bekijkt nog even de top vijf van goedverkopende genres, om zo een kleine tijd later in één keer een hele ‘shitload’ aan Star Wars games uit zijn achterste te toveren. Even een telefoontje naar de grote uitgever en meneer Lucas heeft zijn bankrekening weer goed gevuld.
Je zou bijna geloven dat het zo simpel gegaan is met al die Star Wars games. Helaas zit aan het merendeel van deze titels een luchtje, en niet zo’n heel fris luchtje ook! Veel titels zijn ronduit slecht, terwijl de fantasievolle wereld van George Lucas uitstekend te vertalen is in een videogame. Gelukkig zijn er altijd uitzonderingen, zo ook in de Star Wars games. Knights of the Old Republic is voor mij persoonlijk niet alleen de beste game gebaseerd op de populaire films, het is tevens één van mijn favoriete games ooit!
Star Wars Episode III: Revenge of the Sith zit precies tussen de geweldige RPG voor de Xbox en de bodem van de rest van de Star Wars-games in. Deze Nintendo DS game is gewoon erg leuk om te spelen. Geen unieke touch screen functies, geen verbluffende graphics, geen ultieme schakelingen tussen de twee schermen, maar gewoon een standaard game. Al is dit wel een heel leuk spelletje geworden!
Anakin of Obi-Wan? Beide natuurlijk!
Ik neem aan dat de meeste mensen het wel begrijpen, die Star Wars gekte. De laatste Star Wars film is verschenen, er komt een gamepje bij en die moet elke website natuurlijk even kritisch de grond in boren, want het is natuurlijk een licentie game en daar houden wij journalisten niet van! DS-Gamer is net zo anders als Hans, zo behoren wij ook niet tot de standaard journalisten die dagelijks een spelletje spelen. Wij zijn wel tevreden met een licentiegame, zeker als ze zo goed als Star Wars Episode III: Revenge of the Sith zijn.
Aangezien ik jullie allen wil aansporen om de bioscoop op te sporen en de geweldige film te bewonderen, zal ik niet al te veel verklappen van het verhaal. Anakin is gewoon Darth Vader, Luke en Leia komen op de wereld, de Jedi wordt uitgeroeid en de Sith nemen de macht over voor een lange, lange tijd in een sterrenstelsel hier ver, ver vandaan. George Lucas en zijn kornuiten vertellen dit zo’n beetje in 140 minuten filmrol, Ubi Soft vertelt het in een paar uur game. Helaas is die paar uur niet voor niets in die regel neergezet, want Star Wars Episode III: Revenge of the Sith is niet bepaald lang. Je kiest tussen Anakin Skywalker en Obi-Wan Kenobi om het spel te spelen. De eerste vier levels zijn hetzelfde van beide Jedi’s, maar daarna zal de spelervaring wel degelijk verschillen als je met een ander personage speelt. Beide verhaallijnen zijn goed uitgewerkt en kwalitatief gezien zijn ze gelijk. Ieder personage heeft een aantal aanvallen, die wel degelijk verschillen van elkaar. Anakin beheerst duistere Force-krachten, Obi-Wan moet het uiteraard doen met de goede kant van de Force. Deze krachten kun je upgraden met zogenaamde bonuspunten die je moet verdienen. Ook kun je je spierkracht, intuïtie en conditie aanpassen. Leuk dat de makers dit erin hebben gestopt, maar het is gelukkig niet belangrijk gemaakt door Ubi Soft. Het is immers een actiegame, geen RPG! Dat is ook wel te merken aan de game, want de droidonderdelen vliegen je bovenste scherm door. Elk level begint met een dialoog om zo te kijken wat je moet doen als speler. Dan is het de bedoeling om heel simpel de rechterkant op te lopen en alles afmaken wat je tegenkomt. Lekker rondzwaaien met je lichtzwaard, een beetje springen, laserstralen afketsen en hier en daar een specialmove uitvoeren. Dit klinkt heel eentonig, maar geloof me: dit is fantastisch om te doen! Actievoller kan haast niet. Oude herinneringen komen weer boven als ik de spelcassette van Star Wars Episode III: Revenge of the Sith in mijn Nintendo DS stop, en dat is positief!
Advanced Dual Screen?
Star Wars Episode III: Revenge of the Sith is dus een game voor de Nintendo DS, maar het spel zou met hetzelfde gemak op de Gameboy Advance afgespeeld kunnen worden. Dat is in zekere zin ook het geval, want de versies voor de beide Nintendo handhelds zijn ongeveer hetzelfde te noemen. De Dual Screen versie heeft helderdere beelden en een veel beter geluid. De Fransen begrepen dat ze niet doodleuk dezelfde Gameboy Advance game op een DS cartridge kunnen zetten. Als “extraatje” hebben ze vlieglevels toegevoegd. Overigens is er ook een multiplayer in de game gestopt, maar daar kom ik later pas op terug. Twee zinnen terug zie je goed geplaatste aanhalingstekens, eigenlijk begrijp je dan wel dat ik niet helemaal tevreden ben over deze toevoeging ten opzichte van de Gameboy Advance versie. De vlieglevels zijn weliswaar prachtig vormgegeven en ook over het geluid behorend bij deze levels valt niets negatiefs te zeggen, maar de uitdaging ontbreekt gewoon. Je moet een aantal vijanden uit de lucht halen of gewoon door een stad vliegen, waar veel “moeilijke” obstakels ontweken moeten worden.
Stiekem geldt dit laatste voor het hele spel. Alles wat je doet is simpel, maar het is allemaal fantastisch om te doen. Normaliter zou je bang moeten zijn voor een eindbaas, maar in Revenge of the Sith is dit niet nodig. Drie keer doodgaan in het hele spel was voor mij meer een regel dan een uitzondering en dan heb ik het niet over het eerste niveau! De hoogste moeilijkheidsgraad is, zoals het woord zelf al stiekem doet vermoeden, een stuk moeilijker. Meer vijanden en geen extra levens maken het spel dan net weer iets té moeilijk. Al heb ik dan wel weer wat ik wil: een uitdaging. Voor ieder is er dus wel wat wils qua moeilijkheid, overigens moet je voor de hoogste graad wel eerst het spel uitspelen op het niveau ervoor. Nu heeft de Nintendo DS een touch screen, dat is mooi spul, maar niet altijd nodig. Ik ben niet iemand die in elke game met z’n stylus aan de gang wil gaan. Daarom ben ik blij dat ik mijn stylus tijdens het spelen van Star Wars III gewoon achterin mijn DS kon laten. Je kán hem wel gebruiken om de speciale aanvallen te selecteren, maar deze aanvallen zijn ook te doen met een simpele knoppencombinatie. Eigenlijk heb je dus niets aan het onderste scherm. Bij de eerdergenoemde vlieglevels is er wel wat interessants te zien op het tweede scherm. Daar vind je namelijk de gegevens over je voertuig en een hele handige radar. Het tweede screen maakt zich dus toch nuttig in het spel, maar je moet er niet te veel van verwachten.
Ubi Soft dacht dat ze er goed aan deden om een zogenaamde optie extra bij te maken. Je kunt namelijk “speciale missies” spelen. Nu was ik daar enorm blij mee, want iets extra’s is altijd leuk om te krijgen. Toen ik deze missies begon te spelen verdween de vreugde als die van een Amerikaanse hamburger die weer een smerig sausje over zich heen gesmeerd krijgt. Hoe dan ook, deze missies bleek ik allemaal al eens gespeeld te hebben in het solospel! De speciale opdrachten zijn niets meer dan de vlieglevels uit de single player. Kom op nou, zo kan ik ook wel wat extra’s verzinnen Ubi Soft!
Multi-Card ervaring
Het was fantastisch geweest: een coöperatieve modus in de game. Net zoals in die oude tijden, toen je nog échte games had. Helaas heeft Ubi Soft ervoor gekozen om deze fantastische mogelijkheid niet te grijpen. Geen honderden droids afmaken met mijn maten, maar gewoon eentonig elkaar afknallen in de lucht. Daarnaast heeft Ubi Soft gezorgd dat iedere speler één spelcassette nodig heeft. Tot vier spelers kiezen een schip om elkaar uit de lucht te knallen en het kan een knalfestijn worden. Kan, want de multiplayer ervaring kwam bij mij niet echt positief over. Ik wilde elektronische hoofden zien rollen! Twee Jedi’s zien strijden om de republiek te beschermen of juist te vernietigen! Geen saaie multiplayer, die op sommige momenten wel aardig kan zijn. Overigens moet ik wel eerlijk toegeven dat de graphics er zeer goed uitzien in deze vlieglevels!
Kuiltjes in mijn wangen
Ik heb, als hoofdredacteur van één van de grootste Nintendo DS sites van de Benelux, al heel wat Nintendo DS spelcassettes in mijn Dual Screen gestopt. Zodat mijn vingers aangestuurd moesten worden om het eindscherm te halen. Tussen ál die spellen heb ik toppers gespeeld, maar ook de nodige misbaksels werden ‘geprobeerd’. Van veel games kon ik genieten, maar nog geen één game wist te veroorzaken dat er zo vaak en zo langdurig een kuiltje in mijn beide wangen te voorschijn kwam, waardoor er een onweerstaanbare glimlach verscheen. Nu lees je de voorgaande zin nogmaals en zie je dat het in de verledentijd is geschreven. Dit betekent dus dat er één spel is voor de Nintendo DS die wél meerdere malen een glimlach op mijn gelaat wist te toveren. Je bekijkt nogmaals de screenshots links en de titel hierboven. Er verschijnt op dit moment een vraagteken boven je hoofd: “wat heeft hij gedronken, een licentiegame als favoriet voor de DS?” Jazeker dames en heren, Star Wars Episode III: Revenge of the Sith is een ernstig leuk spel! Ubi Soft en Lucasarts wisten deze jongeman als eerste écht goed te vermaken met een game, die alleen in de achterkant van een Nintendo Dual Screen past. Het spel is in mijn ogen één van de betere titels in het alsmaar groeiende Nintendo DS assortiment. Als je dan een vluchtige blik op het cijfer werpt, dan kun je jezelf misschien afvragen hoe hoog de kwaliteit van de overige DS-titels is in de ogen van de schrijvende ik-persoon. Ach, Star Wars heeft de Force in de rug. De game kan zich bij vlagen meten met klassiekers als Battletoads, Double Dragon en Turtles in Time. Drie titels die ik met veel plezier gespeeld heb, dat doet Star Wars al goed. Je hoeft het niet met me eens te zijn, maar ik vind Star Wars sowieso de beste licentiegame voor de Nintendo DS, plus één van de beste games voor hetzelfde apparaat. Ubi Soft heeft de laatste Star Wars film in mijn ogen goed overgezet naar de nieuwste handheld in Europa: de Dual Screen. Daar doen de gebrekkige vlieglevels, de teleurstellende multiplayer en de korte speelduur niets aan, want de actie is gewoon véél vetter! Star Wars fans moeten zeker even deze titel proberen, of beter nog: aanschaffen!
Conclusie: 7.5
Ik ben zeker geen hater van de Star Wars films, eerder een liefhebber. Tevens houd ik wel van een potje virtueel knokken, zoals men vroeger in de hoogtijden van Nintendo wel vaker een gamepje uitbracht. Als je deze twee factoren meerekent, dan is dit uitstekende cijfer best te begrijpen. Grafisch gezien is het leuk vormgegeven, muzikaal gezien is het prachtig (de muziek is regelrecht uit de films gehaald), de multiplayer kan ermee door en de gameplay is fantastisch. Eén van de betere titels uit het assortiment voor deze revolutionaire handheld!