Project Rub

De vrouw van je dromen waant zich voor je ogen, maar ze lijkt onbereikbaar. Je bent slechts een simpele jongen die maandelijks de Playboy koopt en ze ziet eruit als een diva, een absolute sprookjesprinses. Uiteraard geef jij het niet op en het spel Project Rub laat je langzaam maar zeker een relatie opbouwen met die vrouw van je dromen, maar faal je, dan is het al gauw een verbroken relatie.
Je moet mini-games voltooien in de Story mode om zo het hart te veroveren van de vrouw. Iedere keer moet je een hoofdstuk of ‘chapter’ in de Story mode voltooien om door te gaan naar het volgende hoofdstuk. De meeste hoofdstukken bestaan uit 3 mini-games, maar er zijn ook hoofdstukken met maar 1 minigame of met een mini-baas. Je hebt niet bij een hoofdstuk met 3 minigames dat je er maar 2 hoeft te voltooien om door te gaan, want je moet ze allemaal gewonnen hebben. Bij iedere mini-game moet je drie tot vijf levels van de mini-game voltooien. Het eerste level is meestal het basislevel en daarna worden er kleine moeilijkheden aan toegevoegd. Soms gaat het om iets heel kleins, bijvoorbeeld bij de mini-game waar je vissen uit de maag van de hoofdrolspeler moet duwen. In level 2 krijg je een vis meer, maar dat maakt het level niet heel veel moeilijker. Ook bij de mini-game ‘Scorpion’ oftewel schorpioen wordt het niet veel moeilijker na een level. Daar komt er hoogstens een schorpioen bij of een snellere schorpioen. Ook heb je sommige mini-games die veel moeilijker worden, zoals een mini-game waarin je moet sluipen om bij de deur te komen en waarbij je poezen moet aanraken die de bewakers afleiden. Bij het tweede level is de sluiproute niet alleen veranderd, maar kom je ook meer bewakers tegen. Toch blijven de mini-games hetzelfde idee hebben. Je zult nooit een mini-game tegenkomen die drastisch veranderd na een level.

De mini-games zijn meestal simpele spelletjes, zoals een boot vooruit blazen, met een fiets over een evenwichtsbalk rijden, een kaars uitblazen, knoopjes losmaken van een trui en vervolgens ook nog het kampvuur aanhouden, een schat zoeken in het zand, parachute springen, met een winkelwagen á la Jackass van een bult afrijden om vervolgens scherven en spijkers op het weggedeelte te ontwijken. Leuke en vooral luchtige mini-games die na een tijdje wel beginnen te vervelen. Speel ze daarom niet te lang.

Je hebt ook langere mini-games, oftewel de zogenoemde mini-bazen. Deze zijn niet zo heel moeilijk, maar duren meestal wat langer dan de normale mini-games. Een voorbeeld van een mini-baas is een mini-game waarbij je 100 stieren moet aantikken. Leuk en vermakelijk, maar niet moeilijk. In totaal zijn er drie mini-baas levels, waarvan de laatste veruit de moeilijkste mini-game is van het spel.

Als je een mini-game goed afrond in de Story mode, wordt deze ook toegevoegd aan de Challenge mode, waar je ze nog een keer kunt spelen. Daar kun je tot 10 levels spelen, dus daar ligt een hoge replaywaarde. Haal je hoge topscores dan krijg je ook punten. Daarvoor geeft het spel je kleren die je in de Maniac mode kunt aantrekken. Zo blijft je minnares voortdurend veranderen. Ook krijg je kleren, schoenen en kapsels als je bepaalde Sega spellen in het Gameboy Advance gedeelte van je Nintendo DS plaatst.

Beeld / Graphics

De graphics zijn redelijk goed. Af en toe sta je versteld van mooie effecten, maar vaak zijn de omgevingen sober en vallen de graphics tegen. Als we het globaal gaan bekijken, ziet het spel er leuk uit. Ook de jaren 60 stijl met rode, gele en oranje tinten maakt het spel helemaal af.

Geluid

Sega heeft ooit gezegd dat het geluid heel mooi zou worden en dat het een belangrijke positie heeft in het spel. Dit valt echter nog wel tegen, want wat het spel doet is het hoofdzakelijke deuntje telkens te remixen. Bij sommige mini-games langzamer, bij andere sneller. Je hebt niet zoveel verschillende soorten muziek in het spel zitten, maar wat er in zit is vrij goed. Het geluid irriteert totaal niet en past goed bij de stijl van het spel.

Gameplay

Perfect! Het spel maakt gebruik van de microfoon (schreeuwen, blazen) en van het touch screen. Al vind ik zelf dat ze ook wel even gebruik mochten maken van de gewone toetsen om zo de Nintendo DS volledig te gebruiken. Echter vind ik het van Sega enorm goed dat ze de microfoon gebruiken, want de mini-games waar je de microfoon bij moet gebruiken, zijn vaak het leukste, zowel alleen als met een aantal mensen.

Het spel voelt ook goed aan als je het speelt met het touch screen. Het spel reageert goed op de bewegingen en de functies die je uitvoert.

Replay

In één woord: mager. De Story mode haal je binnen 3 á 4 uur en daarna kun je alle mini-games nog eens spelen in de Challenge mode. Dit gaat echter ook gauw vervelen, waardoor je na 8 uur alles wel gezien heb. Het probleem is ook dat de mini-games op zich niet leuker zijn dan de mini-games van Super Mario 64 DS. Die zijn wat uitgebreider en het niveau van de Feel the Magic mini-games ligt tussen het niveau van de mini-games van Super Mario 64 DS en vijf seconde games van Wario Ware.

Conclusie: 7.0
Een spel dat snel is afgelopen, maar wat je in die tijd wel heel erg boeit. Ook anderen die niet veel gamen zullen het erg leuk vinden, want het spel kun je binnen 5 minuten leren. Ook is niet moeilijk moet je van verschillende elementen gebruik maken, zoals de microfoon en het touch screen. Een leuk spel om te kopen bij de aanschaf van de Nintendo DS, maar waarschijnlijk zal het spel later worden overtroffen qua graphics en kwaliteit.