Polarium

Puzzel spellen, ze zijn vaak simpel, laten soms je hersens even kraken, zijn o zo verslavend en gaan een behoorlijke tijd mee; zou Polarium ook aan deze eisen kunnen voldoen?
Veel mensen zullen zich de regelrechte Gameboy hit Tetris nog goed kunnen herinneren. Misschien wel één van de bekendste puzzel spelletjes werd voor de Gameboy gemaakt. Het spel was zeer simpel, liet je heel soms even denken waar je een blokje moest plaatsen om goed uit te komen, en misschien wel het belangrijkst van allemaal, het was zeer verslavend. Al deze factoren maakte dit spel tot een Gameboy klassieker. Nu probeert Nintendo eens uit eigen tuin een puzzelspel te kweken, wat hopelijk het niveau van Tetris kan bereiken, of ten minste evenaren. Het resultaat: Polarium!

Simpel?

Nintendo heeft het spel in Europa de niet veel zeggende naam Polarium mee gegeven. De eerdere naam: One Line Puzzle beschrijft beter het doel van het spel. Het is in Polarium namelijk de bedoeling een lijn te trekken over zwarte en witte blokjes. Als je klaar bent met je lijn trekken veranderen alle zwarte blokjes waar je over heen ben gegaan in witte, en andersom. Nu is het de bedoeling dat je, met al jou puzzel inzicht, een lijn trekt die ervoor zorgt dat er allemaal horizontalen lijnen komen van dezelfde kleur. Al bestaat het hele veld uit zwarte en witte verticalen lijnen, zolang elke horizontale lijn maar uit één kleur bestaat. Zodra dit het geval is, verdwijnt deze lijn. Het is misschien wat moeilijk uit te leggen, maar zodra je het spel in je handen heb, blijkt al snel dat dit wel degelijk redelijk simpel is. Simpel, maar doeltreffend!

Ook het uiterlijk van Polarium is dit. Verbijsterd van de graphics zul je niet zijn. Het spel bestaat namelijk voornamelijk uit zwarte en witte blokjes, met daarom een rand grijze blokjes, en gele omtrekken van jou getrokken lijn. Ook het geluid is simpel. Dit bestaat uit een paar deuntjes op de achtergrond, waarvan je vijf minuten later geen idee meer van heb hoe ze gingen, en getik van het trekken van jou lijn. Simpel, maar doeltreffend!

Hersenvoer?

Soms zal Polarium ook even je hersens goed kunnen laten kraken. Vooral in de puzzle mode. In deze mode krijg je 100 puzzels voorgeschoteld. Deze moet je met één enkele lijn oplossen. In het begin zul je maar 10 van deze puzzeltjes kunnen spelen, zodra je deze alle 10 opgelost heb, zullen de volgende 10 beschikbaar worden. Als je dus vast zit, kun je altijd even een ander puzzeltje proberen, maar uiteindelijk zul je hem toch moeten oplossen. Deze puzzeltjes gaan van zeer makkelijk tot behoorlijk pittig. In het begin lijken de puzzeltjes als doel het leren van het spel te hebben. Later zullen deze echter jou hersens is goed willen horen kraken. Iets waar Polarium niet helemaal in slaagt. De moeilijkere puzzeltjes zorgen er namelijk meer voor dat je zomaar iets gaat proberen, waardoor je soms zomaar ineens een puzzeltje oplost, dan dat ze je echt laten nadenken over de oplossing. Natuurlijk zul je soms wel is even goed na moeten denken, maar met een beetje aan klooien kom je vaak ook al een heel eind. Echt hersenvoer zullen veel puzzeltjes echter niet zijn.

Behalve deze 100 puzzels, heb je ook nog de challenge mode. Hierin vallen grote blokken van drie lagen blokjes naar beneden. Deze moet je zo snel mogelijk opruimen voordat het hele beeld tot bovenaan toe vol staat. Je mag hiervoor meer dan één lijn gebruiken, maar of dat slim is? Elke lijn eindigen en opnieuw beginnen kost een beetje tijd, en of je je dit kleine beetje tijd altijd kan permitteren is de vraag. In deze mode, die wat van Tetris zelf weg heeft, zullen je hersens waarschijnlijk niet vaak kraken. Het gaat hier vooral om snelheid, maar snel een weg vinden om je lijn te trekken is zeker geen overbodige luxe. Het niveau in deze puzzeltjes zal niet hoger worden naar mate je een tijdje onderweg ben. Het enige wat je hiermee kan bereiken is een goede highscore, waarbij je zelf je naam om het touch screen mag kladden om trots naast jou score te staan.
Ook dient de challenge mode goed als oefenmode voor als je multiplayer tegen je vriend gaat spelen. Ook in deze mode draait het meer om snelheid dan denkvermogen. Voor deze mode moet je de DS een kwart slag draaien. Dit is expres gedaan zodat je nog steeds horizontale lijnen moet maken. In deze mode krijg je namelijk een blok bestaand uit verschillende kleuren voor je neus. Door hier horizontale lijnen van dezelfde kleur te maken, schuiven de lijnen weg naar het bovenste, in dit geval rechter, scherm. Op dit scherm zie je wat je tegenstander allemaal aan het uitvoeren is. Alle lijnen die jij weg haalt komen dus bij hem op het scherm, en andersom. Degene wie het eerst al zijn troep bij de tegenstander heeft gedumpt wint. Ook als je vriend geen exemplaar van Polarium bezit, kun je dit geinige spelletje samen spelen via download play. Sterker nog, je kan je vriend een hele demo van Polarium sturen, zo vind je misschien toch nog een tegenstander van behoorlijk niveau, zonder dat deze Polarium bezit.

Verslavend?

Verslavend is Polarium zeker, tot op zekere hoogte. Elke keer als je een paar van de 100 puzzeltjes heb gespeeld, zullen je hersens schreeuwen om nog een puzzeltje te mogen spelen. Helaas voor jou hersens komt aan alles een einde. Ook aan de 100 puzzeltjes. Dit gebeurd sneller dan je lief is. Elke speler met een beetje inzicht voor Polarium, zal zo door de 100 puzzeltjes wandelen en het pas rond de 70 wat moeilijker krijgen, terwijl andere bij de 20 tot 30 zich al eens achter hun oor moeten krabben. Vooral de mensen met wat meer inzicht zullen al snel de 100 puzzeltjes gehad hebben, maar ook degene met wat minder inzicht zullen er ooit komen. Hier hebben ze bij Nintendo goed aan gedacht. Zo bevat het spel ook nog is de mogelijkheid zelf puzzeltjes te ontwerpen. Nadat je ook nog even bewezen heb dat deze puzzel ook werkelijk kan, kun je hem opslaan. Zo kun je er in totaal 50 opslaan. Dit zou betekenen dat je al jou custom puzzeltjes als is heb opgelost, aangezien je ze anders niet kan opslaan. Dit zou de pret flink bederven, maar gelukkig hebben ze ook hier aan gedacht. Zo verschijnt er bij elk van jou zelfgemaakte puzzeltjes een password. Als je vriend deze bij zijn spel invoert, zal hij jou puzzeltje ook hebben, zonder deze ooit opgelost te hebben. Een makkelijke manier om puzzeltjes te delen, maar ook een makkelijke manier om aan nieuwe puzzels te komen. Dankzij het moderne wereld web, kun je tegenwoordig van alles vinden op de computer, dus ook passwoorden voor Polarium. Dus ben je door jou 100 puzzeltjes heen en is het IQ van jou vrienden te laag om een goede puzzel voor je te bedenken, kun je altijd nog het web raadplegen, opzoek naar hersenvoer.

Lasting Appeal?

Veel puzzelspellen gaan een behoorlijke tijd mee. Mede doordat het zo simpel en doeltreffend is, dat je er nooit genoeg van krijgt. Hier voldoet Polarium wat minder aan. De 100 puzzeltjes zijn redelijk snel voorbij. Gelukkig kan je dan nog nieuwe puzzels zoeken, maar niet veel mensen zullen trek hebben in passwoorden zoeken, om vervolgens een 30 cijferige code in te voeren voor één enkel puzzeltje. Als de puzzel van een bekende is, is het vaak nog best leuk om uit te sloven dat je zijn o zo moeilijke puzzel heb opgelost, maar zodra je zomaar een code van een wild vreemde heb, is het al snel een stuk minder leuk. Bij de 100 standaard puzzeltjes zul je hier weinig last van hebben, simpel weg omdat je een doel heb. Je wil het spel met alle 100 puzzeltjes uitspelen. Dit mist zodra je zelf naar codes moet gaan zoeken waarvan de maker niet eens bekend is.

Ook de challenge mode voegt hier weinig aan toe. Het is leuk om een paar keer te doen, maar niet leuk genoeg om als maar boeiend te blijven. Vooral omdat deze challenge potjes vaak niet lang duren, zullen veel mensen het na twee of drie potjes wel weer gezien hebben voor even en Polarium weer weg leggen. Ditzelfde geldt voor de multiplayer. Het is heel leuk om tegen iemand te spelen, maar het is niet zo verslavend dat je elke ochtend meteen met je DS en Polarium cartridge naar elkaar rent.

Conclusie: 7.5
Polarium is zeker een leuk en geslaagd puzzelspelletje. Het is verslavend, best simpel en laat je soms even denken. Jammer genoeg is dit niet het type spel dat je maanden blijft spelen en is het spel soms net niet simpel genoeg om echt verslavend te zijn en te blijven. Toch blijft Polarium zeker een leuk puzzelspelletje wat zeker de moeite waard is, het mist alleen net de briljantie die Tetris wel had.